tijd is het enige écht schaarse goed

We leven in een wereld van overvloed waarin tijd het enige écht schaarse goed is. Ik kan me niet voorstellen dat er eerder een tijd is geweest waarin we ons dat zo bewust waren als nu.

Van de week hoorde ik het liedje “Zoveel te doen” van Toontje Lager op de radio. In 1983 zingen ze over “Slapeloze nachten want de dagen zijn te kort. Zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen”. In zo’n beetje iedere zin benoemt de zanger wat hij allemaal MOET. Hij heeft te weinig tijd, hij heeft keuzestress en hij heeft last van FOMO, Fear Of Missing Out. Toen al. Nog ver voor de start van het digitale tijdperk.

Naast FOMO kennen we tegenwoordig ook de term FOBO. Ik hoorde hierover in de podcast van FomoSapiens met Patrick McGinnis. Bij FOMO, Fear Of Missing Out, gaat het erom dat je allemaal verschillende mogelijkheden ziet waar je allemaal bij wilt zijn, je bent bang iets te missen. Hierdoor ga je multitasken want je probeert overal bij te zijn, zoveel mogelijk mee te pikken en daardoor splits je je tijd en aandacht. Dit resulteert erin dat je jezelf uitput en dat het je stress oplevert.

Bij FOBO, Fear Of Better Option, gaat het erom dat je mogelijkheden verzameld maar niet kunt kiezen waar je je aan gaat verbinden. Je hebt bijvoorbeeld drie verschillende sollicitaties gedaan maar je kunt niet kiezen welk aanbod je aan gaat nemen. Je hebt drie feestje maar je kunt niet kiezen waar je naar toe gaat, welke jou het meest zal bevredigen. Je hebt drie dates maar je kunt niet kiezen door de angst dat je misschien net niet kiest voor die liefde van je leven. FOBO is het verlangen naar maximalisatie waarbij je onrealistische verwachtingen voor jezelf creëert. Je onderzoekt alle mogelijke opties met de angst dat je de beste optie mist of misloopt. Het leidt tot besluiteloosheid, spijt en zelfs tot minder gelukt. Wat je ook kiest je wordt nooit bevredigd. En er is geen bevrediging te vinden in het scheppen van verwachtingen. Daarmee kun je alleen maar teleurgesteld worden.  

Tien jaar na de introductie van de smartphone zien we dat veel mensen instant-bevrediging vanaf heel jonge leeftijd heel normaal zijn gaan vinden. Dit dopamine gestuurde gedrag botst met onze evolutionaire biologie waardoor ons lichaam grenzen aangeeft in de vorm van klachten. Gelukkig kan ons lichaam hier weer makkelijk van herstellen. Het is dan wel nodig dat je dit gedrag bewust waarneemt. Dat is niet iets wat je van de een op de andere dag makkelijk af zal gaan, dat kost tijd en oefening. Met bewust zijn ben je al een eind op weg. Ben je bewust van FOMO of FOBO en de rest gaat vanzelf. Er is al zoveel om dankbaar voor te zijn!  

Carlijn Hermes